Al van jongs af aan staat grafisch ontwerper Saskia Maarse open voor andere culturen. Haar toeristische werkervaring in het buitenland en de wereldreis die ze maakte verbreedden haar kijk op de wereld en haar bewoners. De mix aan culturen in Nederland bracht haar op het idee voor haar boeken.
Nederlanders spreken het beste Engels van alle niet-Engelstalige landen. Dat blijkt uit een uitgebreid onderzoek van taalbureau Education First (EF). Daarmee zijn we er echter nog niet. Goed Engels spreken is één ding, maar de ander daadwerkelijk goed begrijpen? ‘That’s another cook.’ In het dagelijkse leven en tijdens vakanties komen we een heel eind; maar het wordt een ander verhaal als het er echt op aan komt, bijvoorbeeld tijdens zakelijke onderhandelingen.
Toen de Franse Ketty Lollia, voor een optreden als professioneel danser, voor het eerst naar Nederland kwam, was ze onder de indruk van de openheid en vriendelijkheid van de Nederlanders. Omdat deze positieve indruk bleef hangen en Ketty een internationale carrière ambieerde, besloot ze te gaan solliciteren in Nederland. Intussen leerde ze de Nederlandse taal. Dolblij was ze toen ze – met dank aan haar talenknobbel – in 2005 werd aangenomen bij IBM. Samen met haar dochter verhuisde ze naar Nederland. Hoewel ze het al snel naar haar zin had, merkte Ketty na verloop van tijd dat Nederlanders ondanks hun vriendelijkheid in zekere zin ook oppervlakkig en afstandelijk konden zijn: “In Frankrijk waren de contacten met mijn collega’s veel intensiever; er werd veel meer tijd en aandacht besteed aan arbeidsrelaties. Ik miste dat in Nederland. Zo kwam ik een keer via Facebook erachter dat mijn collega ging verhuizen en hulp nodig had. Ik heb hem toen gebeld en mijn hulp aangeboden, waarop hij heel verbaasd reageerde. Hij begreep mijn bedoeling niet direct.”
“Wat een rotweer!” riep ik regelmatig als ik doorweekt thuiskwam na een half uur fietsen vanuit school. Ik haatte het Nederlandse klimaat: koud, onvoorspelbaar, veel regen en altijd tegenwind. Ik kon mijn geluk dan ook niet op, toen ik op mijn 20e vertrok uit Nederland om een paar jaar in Zuid-Europese landen te gaan werken – waar de temperatuur hoog is en de zon altijd schijnt!
“Moet dat nou?” riep ik naar mijn man en zoon… Een paar jaar geleden waren we op vakantie in Zwitserland. Na enkele uren wandelen kwamen we eindelijk aan bij een stromend riviertje. Tijd voor een break – dacht ik. Mijn dochter en ik streken neer op een grote steen en haalden eten en drinken tevoorschijn. Mijn man en zoon daarentegen stormden op de rivier af en begonnen als een bezetene stenen te verzamelen, om ze vervolgens in het water neer te leggen. Vanuit een soort oerdrang moest het water tegengehouden worden.
Door technische ontwikkelingen en de globalisering wordt de wereld steeds kleiner. Daarmee wordt kennis van andere culturen en bewustwording van de eigen cultuur steeds belangrijker. Dat geldt niet alleen voor ondernemers die internationaal zaken doen of studenten die stage lopen in het buitenland, maar ook voor managers die leiding geven aan interculturele teams. Gebrek aan kennis en culturele bewustwording leidt daarom regelmatig tot misverstanden en ergernissen:
Berndt Kodden werkte tien jaar in Azië voor de FrieslandCampina. In alle landen waar hij werd gestationeerd – Singapore, Vietnam, Maleisië en Indonesië – was men ruim van tevoren voorbereid op zijn komst. Alles was al voor zijn aankomst op het vliegveld geregeld: zijn werkplek, professionele benodigdheden als laptop en mobiel, een huis etcetera. Begin 2015 kwam hij terug naar Nederland om als manager director te gaan werken op het hoofdkantoor. Toen hij op zijn eerste werkdag aankwam bij het betreffende gebouw, bleek zijn toegangspasje nog niet geregeld te zijn. Hij meldde tegenover diverse personeelsleden dat hij niet (zelfstandig) naar binnen kon komen. “Daar ga ik niet over,” zei de één na de ander.
Met opgeheven vinger kwam hij op me afgestapt. “Dat boek van jou,” zei hij, “dat wordt helemaal niks!” Diverse ondernemers – waaronder ikzelf – hadden tijdens een netwerkbijeenkomst een elevator pitch gegeven voor een volle zaal. Ik had enthousiast verteld over de plannen die ik had voor mijn boek Tutti frutti. De man met het opgeheven vingertje – zelf werkzaam bij een grote uitgever – voelde zich blijkbaar geroepen om mijn enthousiasme te temperen en mijn droom met de grond gelijk te maken. Jammer dat ik zijn naam niet heb onthouden. Dan had ik hem een exemplaar kunnen sturen.
Het was een steenkoude dag in januari. De Duitse Marietta was op weg naar een sollicitatiegesprek bij het taleninstituut in Utrecht. Ze was bloednerveus. Níet omdat dit haar allereerste sollicitatie in Nederland was. En ook niet omdat ze pas een half jaar in Nederland woonde en de taal nog maar net onder de knie had. Wat haar zo zenuwachtig maakte, was het feit dat het sollicitatiegesprek zou plaatsvinden met niemand minder dan de directeur van het instituut. Het idee alleen al… Bij aankomst was ze dan ook verbijsterd toen de directeur zichzelf voorstelde met haar voornaam en aangaf dat Marietta haar gerust mocht tutoyeren. Marietta kon er met haar hoofd niet bij.
“Gaan we niet nog wat drinken?” vroeg ik aan mijn nieuwe collega’s. Ze keken me verbaasd aan. “Eh, nee,” zeiden ze, “wij gaan naar huis.” Na een paar jaar in verschillende Zuid-Europese landen te hebben gewerkt, moest ik opnieuw wennen aan de Nederlandse werkwijze. Niet alleen aan de ‘9 tot 6’-mentaliteit, maar vooral aan de omgang met collega’s onderling. De contacten waren veel oppervlakkiger.
Voor een opdrachtgevers reisde Joseph maandelijks naar Marokko om o.a. kwaliteitscontroles uit te voeren in pakstations van citrusvruchten. Op 23 december 2004 – volgende week 10 jaar geleden – viel de Marokkaanse douane een van die pakstations binnen en vond daar een hoeveelheid hasj. Joseph was daar net gearriveerd en informeerde wat er aan de hand was. Het feit dat hij voor een Nederlands bedrijf werkte, was voldoende om verdacht te zijn. Hij werd gearresteerd en onterecht tot tien jaar gevangenisstraf veroordeeld.
All Rights Reserved. © 2018 Studio Odijk | Privacy verklaring | Proclaimer | Algemene voorwaarden
Recente reacties